Informujemy, iż w celu zapewnienia jak najlepszej wygody w przeglądaniu naszych stron www, dostosowania ich do indywidualnych potrzeb użytkownika a także dla celów reklamowych , statystycznych oraz uwierzytelniania korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Plikami cookie użytkownik może zarządzać za pomocą zmiany ustawień swojej przeglądarki internetowej.

Dalsze korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, użytkownik akceptuje politykę stosowania plików cookies, która szczegółowo jest opisana w naszej Polityce Prywatności

Akceptuj i zamknij
Inteligentne narzędzie wsparcia terapii logopedycznych
Platforma Toker dla osób po udarze. Zestaw ponad 240 ćwiczeń logopedycznych online dla dorosłych

Logopeda dla dorosłych…?

Logopeda dla dorosłychLogopedia jest nauką interdyscyplinarną, oznacza to, że łączy w sobie  i czerpie wiedzę z wielu dyscyplin naukowych, np. medycyny, psychologii, językoznawstwa, ortodoncji, anatomii, itp.  Dzięki takiemu podejściu logopeda posiada niezbędną wiedzę, aby właściwie rozpoznać problem z jakim zgłasza się pacjent i udzielić  pomocy.

Zaglądając do źródeł znajdziemy różne definicje logopedii, generalnie możemy przyjąć, że  to nauka zajmująca się etiologią i patogenezą zaburzeń mowy, ich rozpoznawaniem, zapobieganiem oraz usuwaniem (Jastrzębowska, 2003).  W zależności od podmiotu i przedmiotu zainteresowań logopedii wykształciło się kilka specjalności, np. surdologopedia (praca z osobami niesłyszącymi), balbutologopedia (praca z osobami jąkającymi się), logopedia artystyczna ( praca osobami, które zawodowo posługują się głosem, np. aktorzy) czy neurologopedia ( praca z osobami, które mają uszkodzenia układu nerwowego). Przez długi czas logopeda (i logopedia) był postrzegany jako osoba pracująca z dziećmi. Jednak od pewnego czasu logopedzi pracują także z osobami dorosłymi.

U dorosłych najczęstszymi przyczynami zaburzeń mowy i komunikowania się są różnego rodzaju choroby układu nerwowego, np. udary mózgu, urazy czaszkowo-mózgowe, choroby neurozwyrodnieniowe (choroba Parkinsona, choroba Alzheimera, itd.), choroby bakteryjne i wirusowe. Często skutkiem tych chorób, oprócz niepełnosprawności ruchowej, są zaburzenia mowy. Przejawiają się one w różny sposób, mają różny poziom głębokości, w różnym stopniu wpływają na poziom porozumiewania się z otoczeniem.  I tutaj właśnie „wkracza” logopeda albo neurologopeda (specjalista, który posiada szeroką wiedzę na temat schorzeń układu nerwowego), który po dokładnym zbadaniu pacjenta i rozpoznaniu występujących zaburzeń (afazja i/lub dysartria) zaleci odpowiednią terapię, mającą na celu usprawnienie porozumiewania się.

Od niedawna w neurologopedii (logopedii) pojawiła się możliwość pracy z pacjentami, którzy mają trudności przy jedzeniu. U podłoża zaburzeń połykania leżą, podobnie jak w przypadku mowy,  uszkodzenia w obrębie układu nerwowego lub przyczyny pooperacyjne. Zaburzenia połykania to DYSFAGIA.  Neurologopeda (logopeda) dopierając właściwe metody pracy z pacjentem potrafi w znaczący sposób poprawić komfort spożywania posiłków.

Autor artykułu: Tatiana Lewicka

Zapoznaj się z platformą Toker